Feeds:
Berichten
Reacties

1 april 2010

1 april. Een datum waarop je beducht moet zijn voor verzinsels. Toch is het de dag waarop mijnheer officieel op rust gesteld is. Vanaf vandaag behoort hij tot de grijze bevolkingsgroep die van een pensioen mag genieten. Financieel moet de broeksriem wel aangetrokken worden, maar hij wordt geacht het er van nu af aan goed van te nemen. Contradictio in terminis?

Gisteravond werd hij feestelijk uitgewuifd door de firma waarvoor hij gewerkt heeft. Een chique receptie met heel veel volk. Het was aandoenlijk dat zoveel mensen na het werk vrij gemaakt hadden om hem te komen feliciteren.

In een mooie speech, van zijn directe baas, werd mijnheer vergeleken met James Bond. Een constante die doorgetrokken werd, zowel op het vlak van techneut-zijn,  “whisky-kunde”, no-nonsens gedrag als succes bij de vrouwen.

Overladen worden met cadeautjes, mijnheer werd er stil van. Een kunstobject van de burgemeester, een grote foto van de fabriek, een boek over jazz en whisky, champagne, wijn, whisky, aankoopbon voor whisky, biermanden met in totaal 38 verschillende Belgische bieren… wie mijnheer wil bezoeken doet dat dus best nu. 🙂

Toen kwamen het emotionele moment: afscheid nemen. Vooral het afscheid van de naaste collega’s viel zwaar. Maar nog niet al te veel getreurd, ze zien mekaar deze maand weer. Ze hebben voor mijnheer nog een feestelijk etentje in petto.

1 april 2010. Einde van een loopbaan, begin van een nieuwe lente.

Advertenties

In de P

Op 6 april ligt in de krantenwinkel de nieuwe P-magazine in de rekken. Reppen die beentjes, want er staat een artikel in over de Bastards, dat over vijf pagina’s wordt uitgesmeerd.

Vandaag had het interview plaats. Gezien de eigenheid van het blad, was het te verwachten. Naast de doorsnee vragen werden ook intieme vragen gesteld.

– Hebben jullie nog seks?
(tot de mannen) Gebruiken jullie Viagra?
– Kijken jullie naar jonge meisjes en/of knappe gasten?
– Lusten jullie nog een groen blaadje?
(tot de dames) Een oude schuur die in brand staat, brandt die echt harder?

Uit loyaliteit verklapt madame de antwoorden niet voor publicatie het artikel. Ze weet trouwens niet welke gegevens er zullen in verwerkt worden, en hoe. Maar dat er gegierd en gelachen is tijdens dat interview, kunnen jullie je wel voorstellen, zeker?

Voor de interviewster was het gesprek met de bastards trouwens een primeur. Nog nooit had ze voor P-magazine zo’n oude mensen moeten/mogen interviewen. 
Voor het eerst komt nu op de achterflap ook eens geen jonge pin-up te staan, maar de oudste lady-bastard in een pittig outfitje.

6 april. Allemaal genoteerd in jullie agenda? Flink zo! 🙂

Bekende Bejaarde

Het dringt bij madame nog niet door dat ze meegewerkt heeft aan een programma dat door sommigen een wereldprimeur genoemd wordt. (Het concept: oudjes die jongeren te grazen nemen, blijkt totaal nieuw) Lol trappen, daar was het haar om te doen.  Die doelstelling werd voor meer dan 100% bereikt. Een ganse zomer lang op trot met een jonge, leutige crew en dan nog jongelui in de luren mogen leggen. Drie zomermaanden lang voelde ze zich geen belegen senior, wel een dartele griet.  🙂

Dat het later aanvragen voor interviews zou regenen, had ze nooit gedacht. Maar ze onderwerpt er zich wel aan. Ze beschouwt het als een noodzakelijk kwaad ten gerieve van de publiciteit. Hoewel ze sommige contacten bijzonder leuk vond. Zo bijvoorbeeld bij Stu-bru. De spontaneïteit van Thomas en Linde was hartverwarmend. Al liet madame’s spontaneïteit ook niet te wensen over. Toen Thomas zich verontschuldigde omdat hij een sigaretje ging roken, was madame er als de kippen bij om te zeggen: “Wacht! Ik ga mee!”

De ontvangst bij VTM was eveneens innemend. Geen high society toestanden maar spontane vriendelijkheid, vanuit het hart.

De kijkcijfers voor de eerste aflevering overtroffen de (stoutste) verwachten. 256.000  kijkers (met een piekmoment van 310.881), m.a.w. 1 op de 5 Vlamingen, heeft gekeken. Madame  was zooo blij voor de bedenkers en voor de crew. Ze pinkte er een traantje bij weg.

En zijzelf? Hoe staat zij tegenover dat BB-schap?
Dat opgepept gedoe kan haar geen reet schelen. Maar ze is wel gevoelig voor de mooie dingen die het teweegbrengt. Zoals bv. het artikel in Het Nieuwsblad van vandaag, geschreven door Tom De Leur.

Klein duimpje

Een duimgewricht zonder kraakbeen doet pijn als je er mee beweegt. Als er zich dan nog een kistje water onder genesteld heeft en je drukt er per ongeluk op, pies je in je broek van de pijn. Daar kan mijnheer over meespreken. (Zelf drukt hij er niet op. Kwestie van de aankoop van Pampers nog wat uit te stellen.)

Na enkele doktersbezoeken en de obligate röntgenfoto’s sprak gisteren de orthopedist het verdict uit: vergevorderde slijtage, cortisone helpt hooguit een paar weken, wisselstuk inplanten is de beste oplossing, kleine ingreep, ’s morgens opereren, ’s avonds naar huis, vier weken gips, daarna weer een duim die in alle richtingen kan roteren.

De orthopedist wou er volgende week aan beginnen. Maar mijnheer en madame stelden de ingreep graag uit tot in juni. Eerst mijnheers pensioen uitgebreid vieren (op 1 april gaat hij officieel met pensioen) en 3 weken profiteren van de Franse lente. Klein duimpje zal zich zolang nog wel koest houden, zeker?

Het is behoorlijk druk. De publiciteitscampagne draait op volle toeren. Hoe dichter bij de datum van uitzending, hoe meer interviews.
Staat madame nog te wachten:

 

1. Donderdag ochtend omstreeks: interview op Stubru met Thomas De Soete
2. Donderdagavond omstreeks 17u45 life uitzending op Fuzz bij JIM tv
3. Vrijdag 2 april: VIP op het Schlagerfestival in de Ethias Arena te Hasselt en “hoempapaën” met Christoff, Laura Lynn, Dennie Christian, Willy Sommers, Eddy Wally, Koos Alberts, Paul Severs, Lindsay, Mieke, Yves Segers, The Sunsets en De Romeo’s. (Niet het leukste vooruitzicht)

Maar! Madame heeft in al die heisa een pauze ingelast.
Nee, ze gaat niet naar Benidorm!
Ze heeft een vakantie geboekt: drie weken “printemps en France.” Né na.

Het smoelenboek

“Waarom ga je niet op Facebook,” zei een van de dochters aan de telefoon, “daar verneem je alle nieuwtjes van familie en vrienden. Iedereen zit er op.”

Ja maar, madame blogt al!

Na enig overleg des dochters suggestie kwam madame tot de vaststelling dat bloggen eigenlijk een eenrichtingsverkeer is. Je schrijft over jezelf. Wie het leest, weet wat je meegemaakt hebt. Maar tenzij de lezers ook bloggen heb je geen flauw idee van wat de anderen uitspoken. Op de keper beschouwd is interactief communiceren toch leuker dan aldoor over jezelf wauwelen…

En zo komt het dat madame zich ingeschreven heeft op Facebook.
Stopt ze nu met bloggen?

Ach, ze zal het af en toe nog wel nodig vinden om de wereld iets kond te doen. Als ze iets boeiend te zeggen heeft, zal ze dat wel weer bloemrijk in een blogje gieten. 🙂

Obscene fabels

Half maart nog een kerstcadeautje mogen “consumeren”, ’t was leuk! Dank je wel, Miek en Cook voor de toegangskaarten voor “Obscene Fabels” van An Nelissen.

Moet het nog gezegd? An Nelissen is een crack. Hoe zij de mensen kan boeien is fenomenaal. Een podiumbeest om “u” tegen te zeggen.

Ze performde twee fabels van Dario Fo. De manier waarop zij in haar eentje de fabels tot leven bracht deed madame naar adem happen. Dat tempo, dat acteertalent…

Wie kwam voor een lach kreeg volop zijn gading. Tegelijk was het genieten van de her en der verweefde vleugjes poëzie en symboliek. Heerlijke snoepjes voor het hart!

Een voorstelling die blijft nazinderen.