Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for 17 juni 2009

Vechtersbazen

Een film crew struinde door de winkelstraten van Mechelen, op weg naar een volgende set. Plots zagen ze in de inkomhal van een kledingzaak twee mannen op de grond een robbertje vechten. Beiden droegen donkere kleding. Het was een kluwen. Je kon niet zien wiens delen boven of onder lagen. Het ging er hardhandig aan toe. Er werd gekreund, geslagen, gevloekt, gebokst, gekermd.
De productie assistent, een jonge kerel, kon het niet aanzien.
“Ik ga helpen,” zei hij.
”Nee,” riep de regisseur, “niet tussenkomen!”
Heel even kon de productie assistent zich bedwingen. Maar dan werd het hem toch te gortig. Hij liep naar vechtersbazen.
”Heb je hulp nodig?” vroeg hij aan de knokkende kerels.
Een schorre stem, die onmiskenbaar uit een welhaast dichtgeknepen keel kwam, zei: “Ja, maar bel eerst de politie.”
Vliegensvlug haalde de productie assistent zijn gsm boven. Tussen het bellen en de aansluiting mompelde hij in madame’s richting: “een van hen is van de security.”
Na een kort en duidelijk telefoontje, rende hij terug naar de vechtersbazen. Hij plofte met zijn volle gewicht op de benen van “de slechte”, zodat de security man de romp in bedwang kon houden.
Hoewel de situatie ernstig was, zorgde de productie assistent voor een komische aanblik. Hij lag languit over de benen van de gijzelaar, zo rustig als een Romein die aan tafel aanligt. Het hoofd rustend op zijn handpalm. Zo van: laat de karaffen wijn en de druiven nu maar komen.
Geen drie minuten later arriveerde de politie met loeiende sirenes en leidden de man op. Een winkeldief, zo bleek.
De security man dankte de productie assistent.
“’t Is niks,” was het antwoord. Doodkalm vervoegde hij de film crew en deed alsof er niets gebeurd was.
Bij de toeschouwers, die intussen in drommen toegestroomd waren, haalde een man de schouders op. Met de handen gespreid als een pastor die zijn parochianen in vrede naar huis stuurt, zei hij: “Dat is Mechelen.”

Advertenties

Read Full Post »