Creatief denken
“Teken een duikboot,” zei de leerkracht.
Vraagtekens zochten als periscopen de horizon af. Wat had die opdracht met creatief schrijven te maken?
Madame tekende een infantiele duikboot. Haar kennis van onderzeeërs leverde slechts een bad met een snorkel op.
“Laat ons nu eens kijken wat er op zo’n tekening staat. Een zijaanzicht, een periscoop, een schroef…”
Dankzij meer gedetailleerde tekeningen dan die van madame kwam een lijstje van twaalf trefwoorden tot stand. Het daagde madame nog steeds niet waar de leerkracht naartoe wou, maar het begon interessant te lijken.
“Teken nu een duikboot waarbij je de gangbare normen wijzigt. Gebruik daarbij originele invalshoeken.”
Giechelend begonnen de schrijvers in spe te tekenen. De duikboot werd een vis, water werd lucht, de periscoop een rokende pijp… Het was lachen geblazen. Toen kwam de pointe.
“Door de dingen van uit een ongewone hoek te bekijken, kom je tot origineel denken. “Force it into it” is de basis van creatief denken én van creatief schrijven.”
Madame was aangenaam verrast.
Logisch denken
Drie uur later kreeg madame een oefening logisch denken voorgeschoteld. Ze had haar auto op de privé parking van de school gezet. Na een ietwat uitgelopen nababbel met Zapfnimf wou ze haar auto ophalen. Wat bleek? De parking was met een slagboom afgesloten.
“Et maintenant, que vais-je faire?” zong Bécaud wanhopig in haar hoofd.
Eerst kijken of de slagboom manueel kon bediend worden. Helaas, een Star Wars lasertje hield de wacht.
Was er dan een ingebouwd telefoontje? Nope.
Reageerde de sensor misschien op beweging? Madame voerde een korte krijgsdans uit. De sensor was er niet van onder de indruk.
Inmiddels had Zapnimf het hele bouwwerk aan een grondig onderzoek onderworpen.
“Ik vrees dat je er niet uit kan, “ zei ze. “Zal ik je naar huis brengen?”
“Nee,” zei madame, “ik wil eerst nog iets proberen. Als dat niet lukt, bel ik mijnheer en vraag ik of hij me wil komen halen.”
Madame twijfelde dat ze met haar laatste ingeving resultaat zou boeken. Maar vertrekkende van logisch gedachtegoed, was de kans toch min of meer reëel.
“Het zou kunnen”, zo redeneerde ze, “dat de sensoren reageren op het volume van een uitgaande wagen, of dat ze een ingebouwde teller hebben, zodat het aantal ingekomen wagens er ook uit kan.”
Ze reed met de auto tot aan de slagboom. Het leek een wanhopige poging. Zowel bij Zapnimf als bij haar bonkte een klein hartje. Ze arriveerden voor de slagbomen. De eerste seconden was alles één stilstaand beeld. Plots joelde Zapnimf: “Hij gaat open!”
En inderdaad, de slagboom zwaaide hoffelijk de hoogte in. Het was alsof hij gebaarde: “ga in vrede, plakijzers!”
Haha, Sesam opende zich gewillig. Maar ik vermoed dat het voorspel/krijgsdans er toch voor iets tussen zat.
Gelukkig dat de slagboom zich niet halverwege bedacht!
Dat van die duikboot is heel interessant.
Natuurlijk ging die slagboom de hoogte in na die wervelende ‘krijg-nu de-klere’-dans; hoe zou je zelf zijn als je wordt bevorderd tot totempaal door volslanke nimfen en madammen…:lol:
Dat was even zweten
Ik zie het ZO voor me… die krijgsdans dan… die slagpaal wilde dat zeker geen tweede keer meemaken op één avond zodoende…
Gelukkig dat ie open ging of anders kon je niet zo’n leuk stukje shrijven …
Madame is creatief, dat weten we onderhand wel… Jij moet toch ergens over een geheime toverformule beschikken, niet?
In elk geval leverden je lotgevallen zowel met de duikboot als met de slagboom voor de zoveelste keer genoeg stof voor een onderhoudend logje?
Waarom volg je eigenlijk een cursus ‘creatief schrijven’? Jij zou vooraan moeten staan en niet gehoorzaam op een bankje met de pen in aanslag met een angstaanjagend blanco blad
Jaja, we hebben daar wat afgejoeld!
@ Flo – Zou het die krijgsdans geweest zijn? Nu je ‘t zegt, ik heb ooit de regendans eens geprobeerd en gieten dat het deed.
@ Zeezicht – Dat die slagboom zich had kunnen bedenken, daar heb ik geen moment bij stil gestaan. Had ook nog gekund, ja.
@ Nagolore – Kunnen volslanke madammen een totempaal slap krijgen? Nou, nou.
@ Tijdtussendoor – Dat was inderdaad suspens.
@ Myette – Zeg! Ik kan goed dansen, hoor! Maar of ik er palen mee omhoog krijg?
@ Micheleeuw – Als die slagboom niet open gegaan had, zou het blogstukje nog langer geworden zijn.
@ Annemie – Ik ben aan die cursus begonnen omdat Chelone gevraagd had of ik mee ging.
@ Zapnimf – Gejoeld en getetterd.
Ha, die opdracht van die duikboot heb ik ook al eens moeten doen.